مرکزی دیلی | پایگاه خبری تحلیلی استان مرکزی

چندان دور از ذهن نیست به همین زودیها حلوای کسب و کار فعالان این عرصه را در استان بخوریم و پس از مهاجرت این چند فعال …

لازم دیدیم نظرات برخی همکاران را با توجه به اینکه در جریان فرآیندهای حوزه فناوری استان هستیم درباره مباحث شکلی و محتوایی نمایشگاه الکامپ۸۸ در این مجال عرض نمایم شاید که به گوش دست اندر کاران IT و مسئولین ارشد استان برسد و اثری هر چند کوچک بر فرآیندهای تصمیم سازی نظام صنفی رایانه و کلا حوزه فناوری اطلاعات استان داشته باشد.البته شاکله متن همان مقاله نقد نمایشگاه الکامپ مرکزی۸۶ بوده که متاسفانه نه تنها مشکلات حوزه فناوری استان از آن زمان تا کنون مرتفع نگردیده بلکه بر حجم و وسعت این مشکلات افزوده شده است بطوریکه چندان دور از ذهن نیست به همین زودیها حلوای کسب و کار فعالان این عرصه را در استان بخوریم و پس از مهاجرت این چند فعال حقیقی و حقوقی باقیمانده در استان به استانهای همجوار و دو صد چندان شدن مشکلات شرکتهای خرده پا ، فاتحه این صنعت هم خوانده شود.

نفس وجود نمایشگاههای تخصصی در هر حوزه و علی الخصوص حوزه نوپا و البته پویای فناوری اطلاعات بسیار حیاتی بنظر می رسد اما بی توجهی به این امر نیز نوعی ساده لوحی است که این ابزار مدیریتی نیز مانند سایر ابزارها و راهکارهای مدیریتی و راهبردی مانند تیغی تیز و البته دو لبه و بسیار برنده ممکن است بجای بریدن موانع ، خسارات جبران ناپذیری هم به خودمان وارد سازد.

در اخبار نقل شده معدود فعالانی که هر کدام بنوعی به سیستم دولتی هم کاملا متصل هستند مطالب و ادعاهایی عنوان گردیده بود که جدای از کلی گویی ها و تعارفات مصطلح در روند تبلیغاتی سازمانهای دولتی و غیر دولتی با کارکردهای گوناگون که اصولا جهت ارائه بیلان صرف و بی توجه به نوع و شکل و پتانسیلهای ابزارهای مدیریتی عنوان می شوند ، مشکلات و ضعفهای ساختاری فاحشی نیز داشته و دارد که امید است با مورد توجه قرار دادن توصیه هایی اینگونه ، عزیزان مسئول با حسن تدبیر خود ، این فضای رخوت و خمودی حاکم بر حوزه فناوری استان را فارغ از هر گونه سعی و خطا و نگاه سلیقه ایی ، دستخوش تغییرات مدبرانه و کارشناسانه نمایند که با توجه به بی تدبیری های سالیان گذشته ، امیدی بر اینگونه تغییرات نیست و فقط باید امیدوار بود که خسارت غیر قابل جبران بیشتری به بخشهای حیاتی این حوزه وارد نشود.

اختیاری بودن عضویت در این سازمان ، مسئولیت سنگینی را بر دوش دست اندرکاران آن قرار میدهد، چرا که با اندکی سستی و عملکرد غیر کارشناسی که نتیجه ای بجز بی اعتمادی و بی توجهی دست اندر کاران این صنف نسبت به سازمان نظام صنفی و نهایتا گرفتار شدن به روزمرگی و عدم کارایی سازمان یاد شده خواهد انجامید و این پتانسیل غیر قابل چشم پوشی در استان بیش از پیش مورد بهره برداری سایر استانهای همجوار قرار خواهد گرفت که قطعا سهم استان حتی از ناچیز کنونی هم کاهش قابل ملاحظه ای خواهد داشت.همانگونه که ظرف چند سال گذشته شاهد بودیم همان کور سوی امید اقبال به نظام صنفی رایانه ای استان هم بواسطه ندانم کاری ها و تک روی ها و منفعل کردن دانسته یا ندانسته نخبگان استانی به کهکشانی از یاس بدل گشته که عدم برنامه ریزی کارشناسی محور هم در حوزه کلان فناوری اطلاعات استانهای همجوار را از حیث استفاده از پتانسیلهای مالی و منابع انسانی متخصص این حوزه توانمندتر از دیروز و استان را تهی تر از گذشته نموده است.

با توکل به عنایات خاصه پروردگار در مجالی دیگر به نقد عملکرد سازمان نظام صنفی رایانه در استان ( بیمه تکمیلی و تسهیلات مسکن و … ) و همچنین بررسی راهکارهای برون رفت از بحران کنونی خواهیم پرداخت.

متاسفانه عدم حضور موثر و مشارکت حداکثری اعضای صنف در این نمایشگاه مستقیما متوجه سیاستهای اتخاذ شده در این چند ساله اخیر می باشد. همگی بر این امر اتفاق نظر داریم که یک سازمان صنفی به اعتبار حضور و مشارکت و پشتیبانی اعضای صنف جایگاه و اعتبار می یابد.وقتی که تنها تشکل رسمی و فراگیر این حوزه از طرف بزرگان این صنعت مورد بی مهری و کم توجهی قرار گرفته و بنوعی به بیماری مهلک بی اعتمادی دچار می شود ، برای پر کردن خلاء فعالان تاثیر گذار این عرصه ناچار به معرفی و به بازی گرفن شرکتهای نه چندان موفق می شویم که خود بخود ارزش و ظرفیت بالقوه حوزه فناوری استان را در ویترین این نمایشگاه بشدت نازل نشان می دهد.

در جریان برگزاری نمایشگاه بنظر می رسد از تمامی ظرفیتها برای جلب مشارکت حداکثری اعضاء استفاده نشده است ، چنانکه برای عضویت و جذب اعضای جدید و اضافه شدن به پتانسیلهای سازمان تلاشی نگردیده است و به همین چند عضو نیمه فعال بسنده شده است.این حقیقت بر هیچکس پوشیده نیست که شرکتهای فعال در حوزه فناوری استان و بخصوص بخش خصوصی به جد در پی مطرح کردن و معرفی محصولات و خدمات خود هستند که وضعیت اقتصادی کنونی هم بر اهمیت تبلیغاتی نمایشگاهها می افزاید ولی این سوال هم بجاست که چرا با تمام این تفاسیر شرکتهای بزرگ و توانمند استان در نمایشگاه تخصصی صنف خود حاضر نمی شوند؟!

ضعف های تکنیکی و اجرایی شرکت نمایشگاههای استان و پیمانکار برگزاری نمایشگاه بر هیچیک از متخصصین استان در هر صنعت و حوزه کاری بخصوص حوزه فناوری اطلاعات استان پوشیده نیست ولی از این نکته هم نباید غفلت کرد که دلایل اینچنین عدم اقبال و ضعف های فاحشی صرفا به اجرا بر نمی گردد و باید در برنامه ریزی های پایه ای سراغ آنها را گرفت.

از طرفی این سوال هم مطرح می گردد که با عنایت به برگزاری ضعیف چنین نمایشگاههایی که عملا درصد کوچکی از توانمندی های حوزه فناوری استان را به نمایش می گذارند ، بازدید کنندگان میتوانند به پتانسیلهای واقعی استان پی برده و به عبارتی تشویق به خرید کالا و یا خدمات و نهایتا سرمایه گذاری در این حوزه و استفاده از پتانسیلهای استانی ترغیب شوند؟

در اینجا دو حالت متصور است. اول اینکه بازدید کننده نسبت به توانمندی های این حوزه در استان شناخت دقیق و درستی داشته باشد و حالت دوم نیز فرض می کنیم این شناخت و اطلاع درست و دقیق وجود ندارد.

در حالت اول بازدید کننده نسبت به ضعفهای فاحش اهداف و سیکل ناقص برگزاری و سیاستگذاران این بخش و نهایتا برگزار کنندگان و به عبارتی نمایندگان این حوزه در استان بی اعتماد میشود و در حالت دوم نیز از توانمندی های حوزه فناوری استان ناامید می گردد که قطعا از دو حالت یاد شده اثراتی ناشی می شود که کاملا با اهداف بلند مدت برگزاری نمایشگاهها بعنوان ابزارهای مدیران در تضاد خواهد بود و ثابت خواهد کرد که تمامی این هزینه کرد ها از جیب بخش خصوصی نه تنها سودی نداشته بلکه باعث تحمیل خسارات جبران ناپذیر به فعالان این حوزه شده چه برای آنهایی که در نمایشگاه بوده اند و چه برای آنهایی که در نمایشگاه حاضر نشده اند.پس برگزارکنندگان اینگونه نمایشگاههای تخصصی صنفی در قبال تمامی فعالان ان صنف و صنعت باید پاسخگو باشند.

برگزار کنندگان نمایشگاههای استانی بخصوص در این حوزه که مخاطبان آنها جوان و پر انرژی و نیز تحصیلکرده می باشد باید همواره این مطلب را مدنظر داشته باشد که نمایشگاه از جنبه های مختلف توسط بازدید کنندگان مورد آنالیز قرار خواهد گرفت و یقینا در مواردی که کم هم نیست به ضعف توانمندی های استان در حوزه های گوناگون تعبیر شده و مورد بهره برداری رقبای خارج از استان قرار می گیرند و بعبارتی ضعفها و بیسوادی آنها به پای ضعفها و کمبودهای صنف نوشته می شود.

این اثر که با ضعفهای سیاستگذاری و برنامه ریزی برگزاری و نیز جایگاه خالی اکثر بزرگان این حوزه شدت می یابد حتی در نمایش کارامدی و توانمندی ها و قابلیتهای شرکتها و موسسات حاضر در نمایشگاه هم میتواند موثر باشد.

البته کم نیستند شرکتها و موسسات و فروشگاهها و حتی افراد حقیقی متخصصی که با ارائه قابلیتهای خاص و منحصر بفرد خود می توانستند رونق بیش از پیشی به نمایشگاه مذکور ببخشند و بر اعتبار جمع حاضر بیفزایند که باز هم متاسفانه براحتی از این حضور چشم پوشی میشود و به چند مورد محدود دعوتنامه و جلسه بی نتیجه و بی هدف اکتفا می شود که اینگونه روشها سابقا هم ناکارآمدی خود را اثبات کرده اند.

جای بزرگان عرصه اطلاع رسانی فناوری استان و حتی رسانه های دیجیتال و متولیان وب سایتها و ژورتالهای الکترونیکی استانی هم بشدت خالی احساس می شد که علیرغم تعداد کم ، یکی از پتانسیلهای بالقوه حوزه فناوری استان محسوب می شوند که میتوانستند در این مورد هم اثر گذاری خود را به نمایش بگذارند.

همانطور که عرض شد در این مجال به چرایی عدم حضور و مشارکت حداکثری اعضای صنف در فعالیتهای سازمان نمی پردازیم و این مهم را به مجالی دیگر وا می گذاریم ولی این اولین سوالی است که به ذهن بازدید کننده متبادر میشود : بقیه شرکتهای بزرگ و تاثیر گذار استان چرا در این نمایشگاه شرکت نکرده اند؟

آیا همه پتانسیل حوزه فناوری استان همین است؟ آیا به عنوان شهروند این استان و نه به عنوان فعال این عرصه میتوانیم با افتخار این نمایشگاه را آینه تمام نمایی از توانمندی های حوزه فناوری استان مرکزی بدانیم؟ و اینکه خارج از تعارفات روزمره کدام بخش از پتانسیلهای ارائه شده در این نمایشگاه قابل ارائه به بازار رقابت خارجی و حتی کشوری است؟آیا سالیان آینده هم همین ایرادات به ایرادات جدید اضافه می شوند و اینکه ایا عزمی برای کیفی سازی نمایشگاههای تخصصی استان بخصوص در حوزه فناوری اطلاعات وجود دارد؟

متاسفانه حوزه فناوری همیشه و همیشه مورد بی مهری مسئولین و سیاستگذاران حکومتی بوده و حتی از بی توجهی دست اندر کاران همصنف خودمان هم بشدت رنج می برد و این مهم نه با عزم دولتی مبنی بر ساماندهی سازمان نظام صنفی یه شکل فرمایشی بلکه بر عزم جدی و مخلصانه دست اندر کاران همان صنف استوار خواهد شد. سیاست نیاز سنجی از حوزه فناوری استان یکی از عرصه های بسیار غریب این حوزه می باشد و باید با تاسف اذعان کرد که این مورد در برگزاری نمایشگاه یاد شده و حتی سیاست گذاریهای کلان سازمان و نظام مدیریتی استان هم بشدت رخ می نمایاند.

سوال اساسی اینجا ست که دعوت از شرکتها و اصرار به حضور آنها بر اساس کدام نیازسنجی انجام شده در این حوزه صورت پذیرفته است که این چیدمان ضعیف موضوعی و کاربردی حاکی از حداقل کارشناسی در این مورد می باشد. در صورتیکه بازدید کننده میتواند به یکی از مراکز تجمع صنف رایانه مراجعه نماید و مجموعه متنوع تر و کاملتری نسبت به نمایشگاه فوق الذکر را مورد نیاز خود بیابد و حتی نیاز نیست زحمت طی مسافت اراک تا محل نمایشگاه را هم متقبل شود و در کوتاه کلام اینکه یکی از جذابیتهای اینگونه نمایشگاهها نمایش نو آوری ها و ابتکارات و خلاقیتهای موضوع نمایشگاه است که در نمایشگاه فوق محلی از اعراب نداشته است.

حال چگونه است که توقع داریم مدیران سازمانها در بین این آشفته بازار ، کالا یا خدمات مطلوب خود را پیدا نمایند و حتی اگر تمام نیاز آنها را نیز برآورده نکرد آنرا مطلوب فرض نمایند. اینگونه است که بخش عمده ای از بازار مستعد این حوزه به خارج از استان و بخصوص به رقبای استانهای مجاور معطوف می گردد و بنحوی ما خود بدست خودمان چنین عرصه ای را تقدیم رقبای غیر هم استانی می کنیم در حالیکه گهگاه شاهدیم سفارشات استان مرکزی پس از خروج و ارائه به شرکتهای غیر هم استانی نهایتا توسط شرکتهای فعال در حوزه استان مرکزی انجام میشوند.

متاسفانه همچون گذشته درک درستی از جامعه فناوری اطلاعات حتی در بین مدیران و متولیان و اعضای صنف وجود ندارد و حتی اندکی تلاش نگردیده است که این ضعف توسط بکارگیری مشاوران متخصص در زمینه مدیریت فناوری اطلاعات جبران گردد و روند طراحی برنامه ها که بر اساس سعی و خطا و تجربیاتی که همگی نیز موفق نبوده اند ، یکبار برای همیشه اصلاح گردد.

در بخش دیگری از اعلام اهداف نمایشگاه عنوان شده بود که یکی از اهداف نمایشگاه فرهنگسازی است. همینجا لازم است این نکته را یادآور شویم که در مباحث فرهنگی و فرهنگ سازی ، یکی از ابزارها برگزاری نمایشگاههای مختلف است و اکنون نتایج حاصله شاهد این مدعاست که از ابزارهای بسیار بسیار تاثیر گزار تر غافل بوده ایم . چنانچه ضعف عدم وجود بولتن و خبرنامه تخصصی و کارشناسی این حوزه که با ارائه تحلیلی درست و دقیق از فضای فناوری استان در تصمیم سازی های مدیریت استان و حتی شرکتهای کوچک تاثیر گذار باشد و نقصان عدم فعالیت رسانه ای و آموزشی که اصل اولیه فرهنگ سازی بخصوص در این عرصه می باشد بشدت احساس می شود، در مباحث فرهنگ سازی به برگزاری نمایشگاه تقدم دارد که متاسفانه بعلت ضعف بنیادین آموزه های فناوری اطلاعات بدست فراموشی سپرده شده است.

و نیز در مباحث فرهنگی ارتباط موثر و تاثیر گذار و مستمر و با تکیه بر پشتوانه کارشناسی سازمان با مسئولین مربوط به حوزه فناوری ، اثر گذاری فرهنگ سازی را به نحو چشمگیری افزایش میدهد که متاسفانه برنامه ای برای آنهم وجود نداشته و ندارد.

البته باید توجه داشت که اثر گذاری فرآیندهای اتخاذ شده در مباحث این حوزه منوط به استفاده از نظریات کارشناسان متخصص در این عرصه بعنوان مشاور در کنار متولیان سازمانی است که همیشه به علل مختلف مورد چشمپوشی قرار میگیرد و متاسفانه پاشنه آشیلی برنامه ریزی کلان در این حوزه بوده و خواهد بود که بخش عمده ای از خسارات سازمانها در حوزه فناوری اطلاعات مربوط به نادیده گرفتن این نکته حیاتی است.

در بخش دیگری از تبیین اهداف ، تبادل قابلیتها نقل شده که باید قبل از هر چیز به بستر فرهنگی این تبادل و نهادینه شدن این فرهنگ پرداخت که متاسفانه مورد اغماض بوده و هست بطور مثال سه بار برای گفتگو در مورد مباحث و ضعفهای فاحش و جدی نظام صنفی رایانه استان به اتفاق چند تن از اعضا خدمت یکی از بزرگواران متولی سازمان رسیدیم و با توجه به یادداشتهایی که منشی محترم از اهداف ما برای این عزیز بزرگوار منتقل کردند ، دقیقا هر سه بار بعد از مدتی معطلی سعادت ملاقات نصیبمان نشد و با عنوان پیش آمدن جلسه ای ضروری این ملاقات کنسل گردید ، بقول یکی از همراهان ای کاش نحوه برخورد این عزیزان هم مانند قبل از انتخابشان به عنوان زعمای نظام صنفی رایانه ای می ماند.

در کوتاه کلام اینکه تبادل قابلیتها بدون ایجاد بستر فرهنگی و ظرفیتی که باید از خودمان شروع کنیم امری ناشدنی به نظر میرسد چرا که مدیریت سازمان پذیرای قابلیتهای مشورتی که برای سازمان خود لازم و حیاتی بنظر می رسد نیست و عملکرد سازمان هم این مدعا را رد می کند که هدف رشد و ارتقای جمعی است.

به هر حال بهترین عامل برای موفقیت یک سازمان و بخصوص یک سازمان صنفی نقد جدی و بدون رودربایستی اعضای سازمان و صنف است که متاسفانه مدتی است به رخوت و ضعف عملکردی جدی و غیر قابل چشمپوشی دچار شده ، امید است با برگزاری جلسات مستمر آسیب شناسی و نقد کاربردی و ارائه راهکار اعضاء و استفاده از مشاوره تخصصی کارشناسان و نیز برگزاری نظر سنجی صادقانه از بازخورد فعالیتهای انجام شده روند بهتر و موثرتری بخود گیرد.

محمد هادی بیات