آسیب شناسی مطبوعات محلی استان
۷:۳۴ ق.ظ شنبه, ۷ شهریور ۱۳۸۸ • دسته: اجتماعی٬ جدیدترین عناوین اخبار٬ رسانه و ارتباط٬ سیاسی٬ فرهنگی٬ مهمترین عناوینبواسطه توصیه این و آن و به طمع لقمه نان نوشتن و یا به شهرت اندیشیدن گریبان بخش وسیعی از اقشار فعال رسانه ای مان را گرفته است و در این میان مخاطب می ماند و رسانه های محلی که وظیفه هایشان را فراموش کرده اند و سالهاست با غرق شدن در گرداب روزمرگی ها و باز های سیاسی روزمره جایگاه واقعی خود را نیز گم کرده اند و چه بسا گنج از دست رفته اعتماد مخاطب نیز در خیلی از موارد قابل بازگشت نباشد و یا هزینه هایی فراتر از توان اینگونه رسانه ها داشته باشد.
بواسطه توصیه این و آن و به طمع لقمه نان نوشتن و یا به شهرت اندیشیدن گریبان بخش وسیعی از اقشار فعال رسانه ای مان را گرفته است و در این میان مخاطب می ماند و رسانه های محلی که وظیفه هایشان را فراموش کرده اند و سالهاست با غرق شدن در گرداب روزمرگی ها و باز های سیاسی روزمره جایگاه واقعی خود را نیز گم کرده اند و چه بسا گنج از دست رفته اعتماد مخاطب نیز در خیلی از موارد قابل بازگشت نباشد و یا هزینه هایی فراتر از توان اینگونه رسانه ها داشته باشد.
در این میانه مظلومتر از شمای مخاطب کیست؟ ضعف رسانه های محلی را در انعکاس واقعیتها و مشکلات چه کسی پاسخگوست؟ و سرمایه اعتماد از دست رفته مخاطبان را با چه هزینه ای میتوان بازیابی کرد؟
پیش تر از این نیز گفته ایم و فریاد زده ایم که متولیان فرهنگ و سیاست استان فکری به حال مطبوعات رو به زوالمان بکنند ولی کو گوش شنوا؟! مشکلات و ضعفها و دلایل ضعیف ماندنشان را نوشتیم و شما هم خواندید و در این تاسف مشترک شریک شدیم که هیچ فریاد رسی در این میانه نیست، همین !
اینگونه می شود که این استان و بخصوص شهر اراک را وجود مطبوعات محلی ضعیف و صدا و سیمای ضعیف و اگر باشند رسانه های اینترنتی ضعیف آزار می دهد و این خمودگی رسانه و فعالان عرصه رسانه به سایر عرصه ها هم سرایت می کند همانگونه که سرایت نموده است .
در این میان تنها دو سه خبر گزاری بوده اند که تابحال بنا به وظیفه ، علیرغم وجود مشکلات متعدد اخبار بروز را در خروجی روزانه استانی خود دارند که متاسفانه با فرایندی که مدیریت فناوری و رسانه ای استان بطور عام در پیش گرفته این رسانه ها هم رو به زوال روزمرگی خواهند بود و با این روال شاهد شهری هستیم مانند یک آدم بدون چشم و گوش و دهان که هر آن بیم آن می رود حیاتش نیز به مخاطره بیفتد .