مرکزی دیلی | پایگاه خبری تحلیلی استان مرکزی

مهندس فراهانی مدیرعامل شرکت احیاصنعت: کوتاه بودن دوره مناقصات به زیان پیمانکاران تعمیراتی است…

به گزارش مرکزی دیلی ، کوتاه بودن زمان مناقصات برای عملیات تعمیر واگن‌های ریلی یکی از مشکلاتی است که صرفه‌مندی یک طرح را تحت تاثیر نامطلوب قرار می‌دهد و امکان برنامه‌ریزی منسجم را از شرکت تعمیراتی سلب می‌نماید. آقای مهندس جواد فراهانی مدیرعامل شرکت مهندسی احیاصنعت با اشاره به این موضوع خواستار افزایش دوره های طولانی‌مدت عملیات پیمانکاری در مناقصات شد تا برنامه‌ریزی شایسته‌ای در تعمیرات ناوگان ریلی ایجاد شود. گفت و گو با آقای فراهانی را می‌خوانید:
در بازدید از سالن چرخ و محور در مجموعه مهندسی احیاصنعت فعالیت‌های شما را کاملا فنی و تخصصی یافتیم. ضرورت تشکیل چنین مجموعه‌ای چه بوده است؟
فراهانی: شرکت مهندسی احیاصنعت در سال ۱۳۷۷ با توجه به نیاز انجام خدمات دوران گارانتی محصولات شرکت واگن‌پارس تشکیل شد. این شرکت با سرمایه‌گذاری ۵۱ درصد واگن پارس و ۴۹ درصد شرکت تاو (شرکت تامین اجزای واگن) راه‌اندازی گردید. ۳۴ نفر از پرسنل متخصص تعمیرات به این شرکت منتقل شدند تا کلیه خدمات گارانتی محصولات واگن‌پارس را سازماندهی کنند. در سال ۱۳۸۳ با توجه به نیاز راه‌آهن به کار تعمیرات برآن شدیم تا عملیات تعمیرات اساسی واگن‌های باری و بوژی راه‌آهن را نیز برعهده بگیریم. اولین سایت راه‌آهن اراک را تحویل گرفتیم و این فعالیت ادامه پیدا کرد و الان ۱۴ سایت تعمیراتی تحت پوشش داریم. هم‌اکنون تعمیرات واگن‌باری، دیزل و مسافری و نیز تامین قطعات (شامل تولید و واردات) را برعهده داریم و هم‌اکنون بالغ بر ۵۶۰ نفر پرسنل خاص در این شرکت مشغول فعالیت هستند.

مهندس فراهانی - احیاء صنعت

نیروهایی که از واگن‌پارس به شرکت منتقل شدند تمامی دوره‌های خاص شامل ترمز، شاسی و … را در خارج و داخل کشور گذرانده‌اند و فعالیت‌هایی چون تعمیر شاسی دیزل را در دستور کار داریم که در ایران ارائه این نوع خدمات سابقه ندارد. بازسازی واگن‌های سانحه دیده و تغییر کاربری‌های خاص نیز توسط ما انجام می‌شود.

آیا این مجموعه پاسخگوی نیاز شرکت‌های حمل و نقل ریلی هست؟
فراهانی: بازار تعمیرات ریلی بسیار گسترده است و علاوه بر ما بیش از ۴۰ شرکت ریلی فعال هستند اما ویژگی شرکت مهندسی احیاصنعت در میان سایر شرکت‌های تعمیراتی ریلی این است که از توان بالایی برای هر رده تعمیراتی برخوردار است و ادوات و لوازم متعلق به خودش است. تجهیزات را به طور امانی در اختیار نداریم. هم‌اکنون برنامه توسعه را دنبال می‌کنیم و وارد فاز عملیاتی شده‌ایم. برای مثال ۱۵ هکتار زمین را در خیرآباد ۳۵ کیلومتری اراک خریداری کرده‌ایم و بحث اتصال ریل را دنبال می‌کنیم تا سوله مجهز شرکت را در این منطقه برپا نماییم.
اولین کاری که در ۵ ماه اخیر به انجام رسانده‌ایم احیای ایستگاه بندرترکمن بود که عملیات بازسازی واگن‌های مسافری را برعهده دارد. برای شرکت احیاصنعت که پیش از این با مشکل روبرو بود احیای چنین سرمایه‌گذاری کار پراهمیتی است.

مشتریان عمده شرکت مهندسی احیاءصنعت شرکتهای متعلق به دولت است یا شرکت‌های خصوصی ریلی؟‌
فراهانی: هم‌اکنون بیش از ۸۰ درصد عملیات کاری ما را تعمیر و بازسازی واگن‌های خصوصی که در مناقصه برنده شده‌ایم شامل می‌شود. شرکت‌هایی مانند جوپار، وانیاریل که صددرصد خصوصی هستند از مشتریان ما به شمار می‌روند. ضمن اینکه تمامی واگن‌های مسافری طبق مصوبه امسال باید به بخش خصوصی واگذار شود.

تعمیرات لکوموتیو چطور؟
از تعمیرات روزانه تا بازسازی کامل لکوموتیوهای مانوری هیتاچی را در اختیار داریم. تا پیش از این لکوموتیوهای آلستوم را نیز در اختیار داشتیم و تعمیرات لکوموتیوهای جی ام را نیز انجام می‌دهیم که تامین قطعات آن توسط کارفرما انجام می‌شود.

با توجه به توان بالای فنی احیاصنعت چه برنامه‌هایی برای صدور این خدمات در دستور کار دارید؟
فراهانی: مذاکرات زیادی با کشورهای شمالی از جمله ترکمنستان، آذربایجان و قرقیزستان انجام داده‌ایم. مذاکراتی را با عراق وسوریه دنبال می‌کنیم که به نتایج خوبی رسیده‌ایم. در کشورغنا نیز بحث صدور خدمات فنی و مهندسی را پی می‌گیریم. از لحاظ فنی شرکت واگن‌پارس با آن غنای تخصصی یک پشتوانه مساعدی برای توسعه شرکت احیاصنعت اداوات به‌شمار می‌رود. تاکنون به کشور سوریه صادرات داشته‌ایم و فعالیت‌های نگهداری و تعمیرات صادراتی واگن‌پارس را برعهده داریم.

در مجموعه شما زمینه‌هایی برای جذب سرمایه‌های خارجی وجود دارد؟
فراهانی: بله. در بخش ایجاد سوله‌های تعمیراتی و تامین ماشین‌آلات دست سرمایه‌گذار را می‌فشاریم.به تامین قطعات و فضای تعمیراتی نیازمند هستیم. با چند شرکت روسی برای تامین ماشین‌آلات و تاسیس سوله در بندرعباس وارد مذاکره شده‌ایم که با نهایی شدن مباحث مالی فعالیت به‌طور جدی‌تری دنبال خواهد شد.
اگر شرکتی به اندازه‌ای که هم‌اکنون ماشین‌‌آلات در اختیار احیاصنعت قرار دارد بخواهد در این زمینه سرمایه‌گذاری کند رقمی بالای ۵۰ میلیارد تومان نیاز خواهد داشت. از آن طرف سرمایه‌گذاری‌های راکد زیاد داریم. به عنوان مثال راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران در مسیر بندرعباس کارگاهی در ایستگاه تزرج در اختیار دارد که دو برابر امکانات احیاصنعت را دارد اما استفاده نمی‌شود و هنر ما باید این باشد که از این امکانات بهره‌برداری کنیم.

آیا شما از مشاوران خارجی استفاده می‌کنید و رعایت استانداردها چه ضوابطی دارد؟
خیر. خوشبختانه تمامی عملیات تعمیرات و نگهداری واگن‌ها توسط مهندسان و کارشناسان زبده و کارآزموده داخلی انجام می‌شود و رعایت استانداردها برمبنای ضوابط UIC در تمامی مراحل تعمیراتی اعمال می‌شود. ناظر رعایت استانداردها نماینده راه‌آهن جمهوری اسلامی است که در سایت حضور دارد و ناظر و تایید کننده مراحل گوناگون فعالیت منطبق با استانداردهای UIC است.

آیا برنامه خصوصی‌سازی در این مجموعه پیگیری می‌شود؟ درآمد این شرکت چگونه است؟
فراهانی: در برنامه مدیریت هست که سهام از طریق تعاونی‌های خاص به پرسنل واگذار شود. فعالیت تعمیراتی نیز همواره سودآوری قابل توجهی دارد و با کار تولیدی متفاوت است. حسن کار تعمیرات این است که برگشت سرمایه فوری است و نیازمند سرمایه‌گذاری زیاد نیستیم. تا اواسط سال ۸۷ این شرکت زیان‌ده بود و با تغییرات و اعمال شرایط خاص تا پایان سال به سود ۷ درصد رسیدیم و پیش‌بینی من این است که بتوانیم سالانه تا حداقل ۹۰۰ میلیون تومان سود لحاظ کنیم زیرا بازار غیراشباعی است و به راحتی می‌توان کار گرفت.

معمولا هزینه تعمیر اساسی واگن چقدر است؟
با تامین قطعات و دستمزد حول و حوش ۳ میلیون تومان است که ۱۵ درصد این مبلغ سود شرکت است.

صنایع ما در چنبره مشکلاتی از جمله نوسازی ماشین‌آلات گرفتار هستند. با توجه به این مشکلات صنایع چطور توانسته‌ است به حیات خود ادامه دهد؟
فراهانی: متاسفانه مظلوم‌ترین قشر، صنایع کشور هستند. دارایی، بیمه، بانک و … شریک‌های اصلی صنایع هستند. مثالی عرض می‌کنم. ما با عراق در حال مذاکره بودیم تا فعالیت بازسازی واگن‌ها را برعهده بگیریم. همزمان با ما طرف ترکیه‌ای هم اعلام آمادگی کرده بود. طرف ترکیه‌ای می‌گفت که دولت‌شان ۳۰ درصد به آنها کمک کرده است تا این کار را از عراق بگیرند. حال آنکه در ایران کاملا این قضیه برعکس است و این موضوع به راحتی برای کار در خارج مشکل ایجاد می‌کند.
قوانین کار به گونه‌ای بازدارنده است. به یکباره ۲۰ درصد حقوق کارگر اضافه می‌شود و صنعت‌گری که بر مبنای افزایش ۱۵ درصدی قرارداد می‌بندد همین موضوع صرفه اقتصادی کار را از بین می‌برد. بنابراین نیاز است تا حمایت‌های خاص از صنعتگران واقعی بشود.
اگر بخواهیم صنعت ریلی را توسعه بدهیم این توسعه با چه موانعی روبروست؟
فراهانی: کشور ما کشور پهناوری است و شایستگی کشور بیش از این است. بیش از ۸۰۰۰ کیلومتر خطوط داریم که باید این رقم بسیار بیش از این می‌بود. افزوده شدن خطوط نیاز به ناوگان جدید و تامین قعات و تعمیرات را به دنبال دارد و این اتفاق در چند سال اخیر روند خوبی به خود گرفته است. سرعت هنوز کم است و در کشور همه امکانات فراهم است به هرصورت مدیریت همواره حرف نخست را می‌زند و اگرکارها خوب مدیریت شود بحث مالی به خودی خود حل می‌شود.
در سال ۷۶ ترانزیت ریلی از طریق ایران بی‌معنی بود و حالا این بحث شرایط بهتری پیدا کرده است که می‌تواند به مراتب بهتر از این باشد.
مشکل بزرگی که در بحث تعمیرات داریم کوتاه‌مدت بودن دوره مناقصات است. زمان یک سال برای تعمیر اساسی دیزل‌ها به‌هیچ‌وجه کافی نیست. این شرایط عقد قرارداد نباید کمتر از ۱۰ سال باشد و تامین ابزار و قطعات و شناخت مجموعه زمان طولانی می‌برد و تا پیمانکار نیروها را آرایش ‌دهد ۶ ماه طول می‌کشد و ۶ ماه بعد قراردادش پایان می‌یابد.
چه دلیلی دارد که کارفرما مناقصات را کوتاه‌مدت در نظر می‌گیرد؟
یک دلیل می‌تواند این باشد که برای کارفرما هزینه‌های سال آتی مشخص نیست. خود ما هم اگر برای قرارداد ۵ سال شرکت کنیم هزینه‌های تعمیراتی قابل پیش‌بینی نیست و بیشترین هزینه‌های ما مربوط به نیروی انسانی است. مشکل نحوه قرارداد بستن است که این موضوع موجب شده است تا ضرر و زیان متعددی را هم کارفرما و هم ما متحمل شویم.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره این شرکت به پایگاه اینترنتی شرکت مهندسی احیاء صنعت مراجعه فرمایید : www.ehyasanat.com